‘Dat heb ik allemaal moeten missen’

Vaders van nu: wat een geluk dat we in een tijd leven waarin de ‘traditionele’ rolverdeling steeds meer vervaagt en gezinnen vaker kiezen voor een andere verdeling van de zorgtaken. En wat een verschil met de generatie van onze eigen ouders, die veel meer te maken hadden met maatschappelijke verwachtingen: de man als kostwinner, de vrouw thuis bij de kinderen. De tijdgeest bood weinig ruimte voor een ander scenario.

Pijnlijke conclusie

Pas sprak ik een goede vriend van me, ook jonge vader, over wat hij zijn eigen vader niet zo lang geleden had horen zeggen. Na een dagje spelen met zijn kleindochter verzuchtte hij: ’dat heb ik vroeger allemaal moeten missen.’ Ai, geen fijne conclusie. En voor mij het besef dat het vaderschap anno 2016 een stuk meer mogelijkheden met zich meebrengt. Een verschuiving heeft zich dus, gelukkig, ingezet. Maar het kan altijd beter.
Hoe sterk dit traditionele beeld nog altijd is, krijg ik met regelmaat bevestigd. Bijvoorbeeld wanneer iemand me vraagt wat ik doe. Als ik dan zeg dat ik werk, maar het merendeel thuis voor papa mag spelen zijn de reacties veelal verbaasd. ‘O ja, dat kan natuurlijk ook,’ of ‘zo, dat hoor je ook niet vaak.’ De bijbehorende blik spreekt vaak boekdelen. In mijn vorige blog vertelde ik dat ik in het begin zelf ook moest wennen aan deze rol en dat dit vooral kwam door de verwachtingen van anderen. Maar het voelt goed om af te wijken van de norm als je kunt concluderen dat dit voor het gezin beter werkt. Dat sterkt je in je keuze.

Patronen

Vaak is het lastig om het patroon van een reeds ingeslagen weg te doorbreken. Zo ken ik een vader die erg veel van huis is en het de komende tijd naar verwachting nog veel drukker zal gaan krijgen. Er wacht hem een mooie promotie. Wanneer we elkaar spreken en het gaat over onze dochters, verzucht hij regelmatig dat wel fijn moet zijn om zoveel tijd met elkaar door te kunnen brengen. Ik kan dan niet ontkennen dat dit inderdaad het geval is. Hij hinkt merkbaar op twee gedachten. Het milieu waarin hij is opgegroeid is een omgeving waarin prestatie, financiële zekerheid en maatschappelijk waardering een grote rol spelen. Aan de andere kant realiseert hij zich dat het ook ten koste gaat van andere dingen. Toch blijft zijn situatie ongewijzigd. En toegegeven: deels is het ook een nobel iets. Financiële zekerheid zorgt er immers ook voor dat ‘de kinderen het later goed hebben.’

Prioriteiten

Maar streeft dat niet het doel voorbij? Dat we zo bezig zijn om ervoor te zorgen dat we de zaken later goed voor elkaar hebben, maar daardoor het hier en nu uit het oog verliezen? Hoeveel is dat mooie banksaldo waard wanneer je later moet concluderen dat je toch wel erg veel mooie momenten hebt gemist? En hebben de kinderen het niet goed wanneer ze meer tijd met hun vader door hebben kunnen brengen? Iets doen ‘omdat het nu eenmaal zo hoort’ kan soms haaks kan staan op wat je echt graag zou willen en het is de kunst om je (tijdig) te realiseren dat het ook anders kan. Binnen de financiële kaders natuurlijk, want geldzorgen dragen nou ook niet bepaald bij aan een ontspannen gezinsleven.

Ook mij heeft het moeite gekost om los te komen van deze gedachten en gewoontes. Maar ik ben ontzettend blij dat we toch hebben doorgezet. Het is namelijk mijn doel om later, terugkijkend op deze jaren, te voorkomen dat ikzelf ook dat ene zinnetje uit zal spreken. In plaats daarvan blader ik liever nog eens in de vele fotoalbums die het leven van dochter Emily weergeven en toveren de talloze herinneringen een grote glimlach op mijn gezicht.

Robin van Tilburg

Robin is freelance journalist & tekstschrijver en woont samen met vriendin Loes en dochters Emily (3) en Sophie (0) in het mooie Breda. Vindt zichzelf een Vitale Vader en wil met zijn artikelen anderen inspireren dat ook te zijn. Voor VDRS schrijft Robin over zijn ervaringen met een goede balans tussen werk en privé, actuele thema's en persoonlijke anekdotes over zijn eigen vaderschap. Met twee prachtige meisjes is de inspiratie voor een nieuw blog nooit ver weg.

Lees Interacties

Reacties

    • Mooi geschreven Gabor. Dank voor je reactie!. De tijd dat kinderen opgroeien is inderdaad niet meer in te halen. It is a one way street. En investeren in je kinderen (via goed vaderschap) is toch de beste investering die je kunt doen?! 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.